عشق من . . .

سادگیم را . . .

یکرنگی ام را . . .

به پای حماقتم نگذار . . .

خودم انتخاب کردم که ساده باشم و دیگران را دور نزنم . . .

وگرنه بد بودن و فریب دادن دیگران آسانترین کار دنیاست . . .

بلد بودن نمیخواهد . . .

اینقدرمرا از رفتنت نترسان

قرارنیست تا ابد باهم بمانیم

روزی هـــــــمه رفتــــنـــــی اند

ماندن به پای کسی معرفت میخواهد نه بهانه

بلند میگویم:رفتی به درک؛لیاقت ماندن نداشتی

عشق من . . .ﺑـــﻬــــﺎﻧﻪ ﻧﯿــــﺎور! رﻓﺘﻨﺖ ﺑﺮای ﺑﻮدن ﺑﺎ دﯾﮕــــﺮی ﺑﻮد... ﻧﻪ ﺗﻘﺪﯾﺮ را ﮔﺮدن ﺑﺰن و ﻧﻪ ﺑﺎدﺳﺘﻬﺎی روزﮔﺎر ﮐﺎری داﺷﺘﻪ ﺑﺎش... ﻣﺴﺌﻠﻪ دﺳﺖ ﺗـــــﻮ ﺑﻮد ﮐﻪ در دﺳﺘﻬﺎی دﯾﮕﺮی ﺟﺎ ﺧــــﻮش ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد... ﺑﯿــﺨــﯿــــﺎﻟﺖ ﻣﯿﺸــــﻮم!ﺑـــﺮو...! ﺑﻪ ﺑﺎران ﺑﯽ اﻣﺎن ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﻢ ﻣﯿﮕﻮﯾﻢ: "ﻣﻦ اﮔﺮ ﻣـــــــﻦ ﺑﺎﺷﻢ اﺷــــﮑﯽ ﺑ

یک بار خواب دیدن تو

به تمام عمر میارزد پس نگو ،

نگو که رویای دور از دسترس ، خوش نیست ،

قبول ندارم گرچه به ظاهر جسم خسته است، ولی دل دریایست ..

تاب و توانش بیش از اینهاست ..

دوستت دارم و تاوان آن هرچه باشد …

چو برشکست صبا زلف عنبرافشانشبه هر شکسته که پیوست تازه شد جانشکجاست همنفسی تا به شرح عرضه دهمکه دل چه میکشد از روزگار هجرانشزمانه از ورق گل مثال روی تو بستولی ز شرم تو در غنچه کرد پنهانشتو خفتهای و نشد عشق را کرانه پدیدتبارک الله از این ره که نیست پایانشجمال کعبه مگر عذر رهروان خواهدکه جان زنده دل

ســلامـــ... اینجـــا دفتر دلتنگیهایـــ مـــنه...دفتر خــــاطراتـــمـــ...و دفتر عـــلایقـــمـــ...بعضی مطالب نوشتــــه هایـــ خودمهـــ...اوناییـــ هم کـــه ماله خودم نیستــ و کپی شدهــ س چون دوسشون داشتمــ گذاشتمـــ...اگـــه نظر بدی خوشحالمـــ میکنیـــ..اگرم ندادیـــ و فقط لذت برده باشیـــ نوش جونتـــــــــــ...

تقدیم به تمام پدران مهربونی که در برابر
-تقاضاهای جورواجور فرزندانشان
-ندارم به لبخند حزینشان طعنه زد
-نمی توانم در نگاه غمگینشان خیمه زد
-اما، نمیتوانم هرگز بر لبشان نقش نبست ...

پدر جان ، با یك دنیا شور و اشتیاق وضوی عشق می گیرم و پیشانی بر خاك می گذارم و خداوند را شكر می كنم كه فرزند انسان بزرگ و وارسته ای چون شما هستم. پدر جان عاشقانه دوستت دارم و بر دستانت بوسه میزنم.

عشق من

ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﭙﺮﺱ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ

ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ ﻣﻦ ﺣﺪ ﻭ ﻣﺮﺯی ﺑﺮﺍی ﺣﻀﻮﺭ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ

.هرگز تمامت را برای کسی رو نکن.
.بگذار کمی دست نیافتنی باشی.
.آدمها تمامت که کنند، “رهـــــایت” می کنند.

...............

.مواظب گرمای دلت باش.

.تا کاری که زمستان با زمین کرد.

.زندگی با دلت نکند.